المُقَيِّن - [ قين ] : آرايشگر ؛ « مُقَيِّنُ العَبِيد » آنكه بردگان را تربيت و تأديب مىنمايد . المُقَيِّنَة - [ قين ] : مؤنث ( المُقَيِّن ) است ، زن آرايشگر . مَكَّ - - مَكَّاً [ مكّ ] العَظْمَ : مغز استخوان را مكيد ، - الشيءَ : آن چيز را نابود كرد ، ، - غَرِيمَه : بر بدهكار خود سخت گرفت . مَكَا - - مُكَاءً و مَكْواً [ مكو ] : با دهان خود سوت زد . المَكَى - ج أَمْكَاء [ مكو ] : لانهء خرگوش و مانند آن . المَكَّاء - - ج مَكَاكِيّ [ مكو ] ( ح ) : نام پرنده ايست سفيد رنگ كه در فضا اوج مىگيرد و صداى زيبائى دارد . المُكَابَر - [ كبر ] : مفع ؛ « المُكَابَرُ عليه » آنكه دارائى او را به زور گرفته باشند . المَكَابِيس - [ كبس ] : كسانى كه بر خانه‌هاى مردم هجوم مىآورند و گرد آنها جمع مىشوند . المُكَاتِب - [ كتب ] : فا ، خبرنگار روزنامه از خارج كشور . المَكَّار - فريب دهنده و حيله گر . المُكَارِي - ج مُكَارُون [ كري ] : كرايه دهندهء ستوران بويژه خر و قاطر . المَكَّاس - كسى كه در معاملات چانه زند . المُكَاسِر - [ كسر ] : فا ، - من الجيران : همسايهء ديوار به ديوار . المُكَافَاة - [ كفي ] : مف ، نكوئى در برابر نكوئى يا بيشتر با مردم ، پاداش نيكى . المُكَافَّة - [ كفّ ] : خواستن ترك منازعه . المُكَافَحة - [ كفح ] : مص ، مبارزه و مقاومت ؛ « مُكافَحَةُ الغَلاءِ » : مبارزه با گرانفروشى . المُكَاك - [ مكّ ] : ماده اى كه فراغ استخوانهاى دراز را پر مىكند . المُكَاكَة - [ مكّ ] : مرادف ( المُكَاك ) است . المُكَالِب - [ كلب ] : فا ، دلير ، پر جرأت . المُكَالَمَة - [ كلم ] : مص ، گفتگو و بحث ؛ « المُكالَمَة التّلفُونيَّة » : مخابرهء تلفنى . المَكَان - ج أَمْكِنَة و أَمْكُن و جج أَمَاكِن [ كون ] : جاى « هو مَن العِلْم بِمكان » : او در . دانش مقام و جايگاهى دارد ؛ « هذا مكانُ هذا » : اين بجاى آن است . المَكَانَة - [ مكن ] : مص ، - ج مَكَانَات : منزلت و مقام و بزرگى ، محبت و مهر . المُكَانِس - [ كنس ] : آهوئى كه از لانهء خود بيرون نيايد . المُكِبّ - [ كبّ ] : آنكه بسيار به طرف زمين نگاه كند . المِكَبّ - ج مِكَبَّات و مَكَابّ [ كبّ ] : قرقره ، ماسوره . المِكْبَاس - ج مَكَابِيس [ كبس ] : دستگاه پرس . المِكْبَح - [ كبح ] : دستگاه ترمز ماشين . المَكْبِر - [ كبر ] : تقدّم در سنّ . المُكَبِّر - [ كبر ] : فا ؛ « مُكَبِّر الصَّوت » : بلندگوى برقى . المَكْبُرَة - [ كبر ] : مرادف ( الْمَكْبِر ) است . المَكْبَرَة - [ كبر ] : مرادف ( المَكْبِر ) است . المُكَبِّرَة - [ كبر ] : ( ف ) : ذرّه بين . المِكْبَس - ج مَكَابس [ كبس ] : ابزار و دستگاه پرس پشم و كاغذ و مانند آن ، دستگاه روغن زيتون گيرى . المُكَبِّس - [ كبس ] : فا ، آنكه بسوى مردم حمله ور مىشود ، كسى كه چيزى را مىكوبد . المَكْبُود - [ كبد ] : آنكه از درد كبد شكايت كند . المَكْبُوس - ج مَكَابِيس [ كبس ] : چيز پرس شده ( اين كلمه در زبان متداول رايج است ) . المَكْبُون - ج مَكَابِين [ كبن ] من الخيل : اسب كوتاه پاى . المَكْبُونة - [ كبن ] من الخيل : اسب كوتاه پاى . المِكْتَاف - [ كتف ] : ستورى كه زين كتف آن را زخمى كرده باشد . المُكْتَئِب - [ كأب ] : افسرده و اندوهگين . المَكْتَب - ج مَكَاتِب [ كتب ] : دفتر كار و نويسندگى ، محل آموزش علم ، دفتر كار و اداره كارمندان و كارگران ؛ « مَكْتَبُ الاسْتِعْلَامَات » ادارهء اطلاعات ؛ « مَكْتَبُ البَريد » : دفتر ادارهء پست . المُكَتِّب - [ كتب ] : فا ، معلَّم خط و نويسندگى . المَكْتَبَة - ج مَكَاتِب [ كتب ] : كتابخانه ، كتابفروشى . المُكْتَفِئ - [ كفأ ] : « مُكْتَفِئُ اللونِ » : آنكه چهره اش گرفته و متغير باشد . المُكْتَنِز - [ كنز ] : فا ؛ « رجُلٌ مُكْتَنِزُ اللَّحم » : مرد فربه و پر گوشت ؛ « كتابٌ مُكْتَنِز بِالْفْوائد » : كتاب سودمند و پر از فائده . المَكْتُوب - ج مَكَاتِيب [ كتب ] : مفع ، نامه . مَكَثَ - - مَكْثاً و مَكَثاً و مُكُوثاً و مُكْثَاناً و مِكِّيثى و مِكِّيثَاء بِالمكان : در جاى آن اقامت كرد و ماند . مَكُثَ - - مَكَاثَةً : ماند و به آرامى انتظار كشيد . المُكْث - اسم است از ( مَكَثَ بالمكان ) . المِكْث - مرادف ( المُكْث ) است . المِكْثَار - [ كثر ] : آنكه بسيار سخن گويد ( اين كلمه در مذكر و مؤنث يكسان به كار مىرود ) . المُكْثِر - [ كثر ] : دارنده ، ثروتمند . المُكَثِّف - [ كثف ] ( ن ) : دينام برقى راديو و تلفن . المِكْثِير - [ كثر ] : مرادف ( المِكثار ) است . المِكْحَال - [ كحل ] : مرادف ( المِكْحَل ) است . المِكْحَل - [ كحل ] : ميلهء سرمه دان . المُكْحُلَة - [ كحل ] : سرمه دان . المُكَحَّلَة - [ كحل ] ( ن ) : گياهى زيبا از رستهء ( زنبقيّات ) است كه داراى گلى خوشبو است بويژه در لبنان و هلند كشت مىشود . المِكَدّ - [ كدّ ] : شانه . المُكْدَم - : من الحبال و الأَكسية : ريسمان يا پارچهء محكم بافت ؛ « اسِيرٌ مُكْدَمٌ » : اسير دست و پا بسته ؛ « قَدَحٌ مُكْدَمُ » جامى كه شيشه اش غليظ باشد .